تاریخچه ترجمه قرآن کریم


ترجمه قرآن کریم وتاریخچه آن


قرآن کریم در طولتاریخ، به زبان‏های انگلیسی، فرانسوی، آلمانی، ایتالیایی، روسی، هندی، ژاپنی،مالزیایی، اندونزیایی، چینی، ترکی، زبان فارسی و در نهایت به زبانهای آفریقایی وآمریکایی ترجمه و چاپ شده است. برخی معتقد اند قرآن به 118 زبان رایج دنیا ترجمه شدهاست، (المجلة العربیة، شماره 4، مقاله «تراجم القرآن الکریم الی اللغاتالاجنبیه).
   
کتاب‏های مستقل در این رابطه از طرف محققان به نگارش درآمده،که برای کسب آگاهی بیشتر می‏توان به این منابع مراجعه کرد،

 (سلماسی‏زاده، جواد،تاریخ ترجمه قرآن در جهان)

آذرنوش، آذر تاش، تاریخترجمه از عربی به فارسی(ترجمه‏های قرآنی 1 و 2)،

 مَرغی، جاسمعثمان، القرآن الکریم فی عالم الترجمه، نشر مؤسسه ابلاغ.
   
یکی ازپژوهشگران غربی به نام «ج.و.پیرسن» گوید: قرآن در سال 127 به زبان بربری و در سال 270 به زبان سِندی ترجمه شده است؛ ولی هیچ یک از این‏ها باقی نمانده است، (نشریهتحقیقات اسلامی، سال اول، شماره 2، ص1).

به نظر محقّقان، کهن‏ترین،قدیمی‏ترین و اولین ترجمه کاملی که به دست ما رسیده، ترجمه تفسیر طبری (م 310) است. هم چنین دو ترجمه کهن دیگری در دسترس داریم که یکی تفسیر کشف الاسرار و عدة الابراراز خواجه عبدالله انصاری (م 396) و دیگری تفسیر ابوالفتوحرازی (روض الجنان و روحالجنان) است که نخستین تفسیر کامل شیعه به زبان فارسی به شمار می‏آید، (ر.ک: آذرتاش، تاریخ ترجمه از عربی به فارسی، ص 25؛ و مجله حوزه، شماره 24، ص 52؛مروّتی،سهراب، بررسی ترجمه قرآن کریم، پایان نامه کارشناسی ارشد دانشکده الهیاتتهران.
   
اسامی برخی از مترجمان سالیان اخیر عبارت استاز:
عبدالمحمد آیتی، مهدی الهی قمشه‏ای، زین العابدین رهنما، ابوالقاسم پاینده،عباس مصباح‏زاده، احسان الله علی استخری، محمدمهدی فولادوند، محمود یاسری، میر محمدکریم علوی حسینی موسوی، عبدالمجید صادق نوبری، داریوش شاهین، شاه ولی الله دهنوی،ابوالقاسم امامی، ناصر مکارم شیرازی، محمدصادق تهرانی، بهاء الدین خرمشاهی، محمدجوادمشکور، فیض‏الاسلام، عمادزاده، کاظم پور جوادی، امید مجد (ترجمه منظوم)، سید جلالالدین مجتبوی، محمدکاظم معزّی، محمد خواجوی، مسعود انصاری و...
   
درترجمه قرآن بایسته است اصول و نکات زیر رعایت شود.

    1.
توجه به ظرافت‏هایلفظی و معنوی در زبان عربی؛
    2.
توجه به ظرافت‏های لفظی و معنوی ویژه و نظمبدیعی که در قرآن به کار رفته است؛
    3.
توجه به معانی دقیق واژه‏ها در آیات؛
    4.
مطالعه وضعیت اجتماعی، سیاسی، اقتصادی عرب‏ها در زمان نزول قرآن؛
    5.
توجه به همبستگی و وحدت آیات قرآن (با توجه به این که قرآن مجموعه‏ای متحد و ازهم جدانشدنی است).
حضرت علی(ع) می‏فرماید: «  انّ الکتاب یصدّق بعضه بعضا  ؛   بخشی از قرآن کریم، بخش دیگر را تصدیق می‏کند »، (نهج البلاغه، حکمت، 18).
    6.
آگاهی کامل از اسباب و شأن نزول آیات؛
    7.
مطالعه و بررسی تفاسیر عمیق وریشه‏دار قرآن؛
    8.
بهره‏گیری از توفیقات الهی؛
    9.
دقّت و توجّه بهالفاظی که دارای معانی مشترک‏اند؛
    10.
ترجمه، باید به طور کامل صحیح، گویا وقابل فهم برای ناآشنایان به زبان عربی باشد؛
    11.
ترجمه، باید به گونه‏ایباشد که پیوستگی ایات مرتبط به هم حفظ گردد؛
    12.
گزینش قول و نظر برتر درترجمه؛
    13.
پرهیز از به کارگیری لغات نامأنوس، معانی مستحدثه و مصطلحاتعلوم.
افزون بر این‏ها، به نظر قرآن پژوهان در مقام ترجمه، احاطه بر مقدمات ذیلهم ضروری است:

    -
تحقیق و صاحب نظر شدن در قواعد علم نحو و صرف؛
    -
اطلاع بر مطالب علوم معانی و بیان؛
    -
اعمال ذوق و دقّت در بیان مقاصدآیات؛
    -
علم به احکام فقهی؛
    -
آگاهی از آیات مربوط به آیه در دستترجمه از طریق احاطه کامل به آیات.
منبع: روش علمی در ترجمه و تفسیرقرآن مجید، حسن مصطفوی، ،

بررسی ترجمه قرآن کریم)پایان‏نامه(.سهراب مروّتی،

 

/ 1 نظر / 37 بازدید
حسین

[گل][گل][گل][گل][گل][گل] [گل][گل][گل][گل][گل][گل]