چگونه یک اثرتحقیقی بنویسیم؟

 

 

 

 

چگونه یک اثرتحقیقی بنویسیم؟

 

.آنچه به تحقیق و پژوهش یکمحقق، ارزش و سود می‌بخشد،

 عرضة آن برای دیگران است. این عرضة خوب و شایسته، نیازبه

کیفیت خوبِ نگارش و تدوین دارد و بدون آن، زحماتِ محقق، بهای

لازم خود رانمی‌یابد.

 

در تدوین و نگارش، شکل دادن به مجموعة دستاوردهای تحقیقی

مطرح است. در این باره هر چه کار، دقیق‌تر، روان‌تر، منطقی‌تر و  

مستدل‌تر و مفیدتر باشد، ارزشبیشتری دارد.

 

هنر نویسندگی و قدرت بر نگارش صحیحو روان، در این زمینه تأثیربسزایی دارد.

در این بخش، همرعایت قواعد ادبیات فارسی و دستور زبان لازم

است، هم درست نوشتن کلمات از نظراملایی و رسم الخطّی

مورد نظر است، هم اسلوب ظاهر وشکل نوشته و علایم

نگارشی، و همصحت مطالب و درستی مفاهیمی که در نوشته عرضه می‌گردد. پس، باید « درست » نوشت، درستنویسی از جهاتِ:

ـ املایی

ـ رسم الخطّی

ـ دستور زبان

ـ علایمنگارشی

ـ محتوا

پیکرة نوشته، باید دارای مقدمه، مطلب و استنتاج باشد.

تیتر و عنوان مطلب و عناوین داخلی هم نباید فراموش شود.

ذکر مآخذ و مدارکمطالب هم ضروری است.

داشتن فهرست و کتاب نامة دقیق برای نوشته‌ها هم، مکمل آناست.

بخش‌های تنظیمی یک گزارش یا جزوة تحقیقی را می‌توان این‌گونه خلاصه کرد:

1.       صفحة اول (صفحة عنوان، شامل نام نوشته و گزارش، نویسنده، تاریخ و ....)

2.       فهرست مطالب

3.       پیشگفتار، سرآغاز، مقدمه و ....

4.       متن تحقیق و گزارش

5.       پیوست‌ها، ضمایم، تصاویر، جدول‌ها و ....

6.       فهرست اعلام، اماکن و .....

7.       فهرست منابع و مأخذ

8.       کتاب نامه (معرفی کتاب‌های مستقل یا غیر مستقل پیرامونموضوع پژوهش)

 

البته به تناسب مورد، شاید نیاز به بخش‌هایی کمتر یا بیشتر ازآنچه یاد شد، باشد.
نکات جنبیاین نکات، بیشتر به شکل نوشته و آراستگیظاهری و کیفیت ارجاعات و ... مربوط می‌شود و رعایت آن‌ها در تدوین نتیجة تحقیقات،لازم و مفید است:

 

1.       انتخاب نام « کوتاه » و « گویا » برای اثر تحقیقی

 

2.       تیترها و عناوین فرعی، هرچه کوتاه‌تر و گویاتر باشد، بهتر است. عنوان‌ها نباید حالت جمله داشته باشد.

 

3.    پرهیز از افراط و تفریط در فصل بندی و تیتر و عنوان. فصل بندی باید با حجم نوشتهتناسب داشته باشد. عنوان‌ها مثل ایستگاه‌های اتوبوس می‌ماند که نه خیلی با فاصلهباید باشد، نه خیلی نزدیک به هم.

 

4.    در نقل قول‌ها، اگر نقل مستقیم است، درعبارت، دخل و تصرف نشود و در صورت تغییر حتماً اشاره شود که مثلاً: اقتباس ، تلخیص،تغییر، ترجمة آزاد، نقل به مضمون، تصرف در الفاظ و ... است، تا توسط خوانندگان تهمتتحریف و عدم امانت زده نشود و اگر ترجمة متون عربی، به ویژه در متن‌های دشوار، ازترجمة خاصّی استفاده شده است، قید گردد تا حق دیگران تضییع نشود.

 

5.    در منابعیکه در پاورقی آورده می‌شود، باید نام کتاب به صورت کامل، و نیز نام مؤلف، شمارة جلدو صفحه بیان شود. اگر کتابی چند چاپ شده و نوع آن‌ها در صفحات مختلف است، در ارجاع،به نوبت چاپ هم اشاره شود. اگر بار اول، اطلاعات مربوط به کتاب مأخذ داده شد، درنوبت‌های بعد لازم نیست.

 

6.    در ارجاعات، از روش تلخیص و کد و رمز استفادهمی‌شود؛ مثلاً به جای این‌که نوشته شود در این باره به کتاب المیزان، تألیف مرحومعلامه طباطبایی، جلد دوم، صفحة 45 از چاپ بیروت مراجعه کنید، می‌توان نوشت: (ر.ک: المیزان، علامه طباطبایی، ج 2، ص 45، ط. بیروت)

7

. &nbsp

/ 0 نظر / 70 بازدید