تاثیر معصیت‌ در زندگی انسانها



تمامی قوانین عامّ عالم طبیعت قانون علّت و معلول یا به عبارت دیگر قانون کُنش و واکُنش است. این قانون به معنای این است که هر پدیده‌ای در عالم علّتی دارد و امکان ندارد چیزی بدون علّت آفریده شده باشد. بلاطبع گناه و معصیت هم آثار و تبعاتی دارد که گاهی در دنیا و گاهی در آخرت ظاهر می‌شود.

گناهان در زندگی انسانها اثرات منفی زیادی به جای می‌گذارد. یکی از مضرات گناه و آثار آن، حبس کردن و محروم کردن انسان از روزی خداوند است.محروم شدن ازنزولات آسمانی و...

بسیارند کسانی که برای زیاد کردن روزی و به دست آوردن پول و ثروت به گناه آلوده می‌شوند و یا کسب و کارشان را آمیخته به گناه و حرام می‌کنند و در آخر الامر به فقر مبتلا می‌شوند.

امام صادق ـ علیه السّلام ـ فرمودند: «انّ الرجل لیذنب الذنب فیدرأ عنه الرزق؛ همانا به درستی که انسان گناهی را که مرتکب می‌شود با آن گناه رزق و روزی از او دفع می‌گردد».

بیشتر آدمیان برای کسب روزی چشم به اسباب مادّی و طبیعی دوخته‌اند. در حالی که از اسباب معنوی به شدّت غافلند. همواره نگران نابسامانی‌های وضع اقتصادی فردی و اجتماعی خود هستند. برای رفع آن به دنبال علل توسعه فردی و اجتماعی می‌گردید. در حالی که با غفلت از تنها مؤثّر در عالم وجود، مصداق بارز این آیه گشته‌اند که:   «و مَن أَعرَض عَن ذِکری فَاِنَّ لَهُ مَعیشَةً ضنکاً…؛ و هر که از یاد من روی گردان و غافل شود، زندگانی‌اش سخت و تنگ شود». (سوره طه، آیه 124)

هیچ سختی و نقمتی به انسان روی نمی‌آورد و هیچ روزی و نعمتی از وی روی گردان نمی‌شود، مگر به خاطر گناه و معصیتی که به دست خویش مرتکب می شود:«و ما اَصابَکُم مِن مُصیبَةً فَبما کَسَبَت اَیدیکُم وَ یعفُوا عَن کَثیرٍ؛ هیچ مصیبتی به شما نمی‌رسد، مگر آن که دستاورد خود شماست و (این در حالی است که خداوند) بسیاری (از گناهان) را عفو می‌کند». (سوره شوری، آیه 30)

امام علی(علیه السلام) می‌فرمایند: به خداوند سوگند! هرگز مردمی زندگانی خرّم و نعمت‌های فراهم را از کف ندادند، مگر به کیفر گناهانی که انجام دادند؛ چرا که خداوند بر بندگان ستم نمی‌کند (و لیکن بندگان نمی‌دانند که سبب زوال نعمت‌هایشان چیست)… خدا، بندگان خود را به کیفر کارهای زشتشان با کاهش میوه درختان، دریغ داشتن باران و بستن گنجینه‌های خیر عذاب کند تا توبه خواه، توبه کند و معصیت کار، دست از معصیت بشوید و پند گیرنده، پند پذیرد و دوری کننده از نافرمانی، سر‌تسلیم فرود آورد.

همانطور که خداوند در آیات 10 تا 12 سوره نوح اشاره کرده است، اگر مردم هر دیاری ایمان داشته و تقوای الهی پیشه کنند، خداوند برکات خود را از زمین و آسمان بر آنها نازل خواهد کرد.

کافی است دوری در شهر بزنیم و از مردم دلیل کار و تلاش شبانه روز آنها را جویا شویم، تنها دلیل آنها به وجود آوردن یک زندگی آرام و بدون دغدغه برای خانواده است غافل از اینکه این مهم با استغفاروترک گناه به دست خواهد آمد. إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِین. خداوند روزی‌دهنده و صاحب قوت و قدرت است (ذاریات/58)

جهان هستی همچون  رودخانه ای است که به سمت پروردگار در حال حرکت است(انا لله و انا الیه راجعون) اگر کسی با گناهی خلاف جهت رودخانه ایستاد، رودخانه او را پس از مدتی پرتاب خواهد کرد. جهان هستی اول بار به قصد تنبیه، به فرد گناهکار سیلی می زند، اما در صورت ادامه معصیت او را محو و نابود خواهد کرد.

هیچ دشواری بر انسان نازل نمی شود مگر به دلیل اعمال او، بیماری، سختی های زندگی، تنگدستی و.. اثرات وشعی گناهان فرد بر زندگی اوست. شاید به فوریت به سراغ افراد نباشد اما همچون زنجیری است که بالاخره دست و پای فرد را خواهد بست.