یادگیری زبان عربی

بهتره اول هدف خودتون رو مشخص کنید که میخواهید لهجه کدوم کشور رو یاد بگیرید. ما کشورهای عربی زیادی داریم اما شاید این نکته برای خیلی ها جدید باشه که دو عرب از دو کشور به سختی حرف همدیگرو میفهمند. هر عربی در هر کشوری با لهجه ای خاص صحبت میشه(یک چیزی بیشتر از لهجه.) البته همه توی عربی فصیح با هم مشترکند و خیلی از اوقات وقتی دوتا عرب از دو کشور به هم میرسند عربی فصیح صبحت میکنند.
با این توضیحات اگر قصد دارید مکالمه صرف کار کنید بهتره کشور مقصد رو معین کنید و بعد شروع کنید. هر چند من این کار رو توصیه نمیکنم.... عربی فصیح خیلی بهتره و محدود به یک کشور نمیشه... هر چند بعد از اینکه عربی فصیح یادگرفتید وقتی با یک عرب معمولی صحبت میکنید نمیتونه جوابتون رو به فصیح بده....تنها عربهای تحصیل کرده به فصیح حرف میزنند
....
عربی در ابتدا خیلی سخته. چون برای ساختن یک فعل کوچولو باید کلی فکر کنید و بعد صیغش رو بسازید. اما رفته رفته راحت میشه مخصوصا برای فارس زبانان. خیلی از کلمات از همدیگه گرفته میشن و میتونید معنیش رو حدس بزنید. در رادیو تلویزیونشون هم شمرده تر صحبت میکنند. (به همون دلیل که بالا گفتم) مثل انگلیسی لازم نیست که دیکشنری دست بگیرید و حتی برای کلمه هایی که معنیشون رو میدونید تلفظشون رو چک کنید
.
اما انگلیسی برعکس اولش راحته چون چندتا فاعل رو جاشون رو عوض میکنید فعل معنیش عوض میشه اما هر چی توی انگلیسی جلو میرید کار سخت تر میشه. من برای انگلیسی وقت وزمان گذاشتم اما هنوز توی عربی خیلی روان تر صحبت میکنم.
)
اگر کلاس آموزش دم دستتون نیست اون سی سی های rosetta . زبان دوم رو مثل زبان مادریتون یادتون میده
.
اگر فرد متدینی هستید پیشنهاد میکنم حتما ادامه بدید و عربی فصیح رو یادبگیرید چون اون وقت تلاوت قرآن روزانه و خواندن دعا براتون خیلی پر معنا میشه و شیرینیشون رو بیشتر حس میکنید
.