مبروک على امة محمد میلاد العقیله سیدتی ومولاتی زینب
نرفع اسمى ایات التهانی والتبریکات الى سیدی ومولای
الحجة ابن الحسن عجل الله تعالى فرجه بمیلاد
قلعة الصبر والابى ام المصائب بطلة کربلاء
سیدتنا زینب الکبری سلام الله علیها

 

 

 

 

 

عادت لنا البشرى
فی عید مولد زینب الکبرى

یاشیعة أل المصطفى
بمولد بنت علی المرتضى
وسیدة الحوراء
من فضلها لا یخفى
إلیکم أعزائی تهانیاتی
بعطر هده المناسبة البهیجة
فی مولد الصامدة العظیمة
سیدتنا زینب علیها السلام

  

جزیتی أیتها الکریمة
التی دائما سباقة
فی تزیین صفحات منتدانا
بزینة الأفراح
وتیعلق شرائط ملونة
بأزهى الألوان
وتکتب بالمفرقات
فی السما الزرقاء
أن شیعیة تهدیکم
بمولد إبنة الزهراء
أجمل وأروع إحتفال
کیف لا وهی دوما ..!!!
لم تکن لترضى
إلا أن یخرج کل الحاضرین
وهم مبتهجین بما قدم لهم فی
میلاد السیدة زینب الکبرى
بعد أن دعوا الإلاه
أن یجازی الکریمة شیعیة
بجزیل الثواب
اللهم یا کریم
بحق ما لدیهم من فضیل الصفات
لک منی کل الود
وکامل التحیات ودمتم من الله بخیر

 



پنجم جمادی الاولی سال ششم هجری روز ولادت با سعادت بانوی قهرمان کربلا و پرچمدار نهضت حسینی علیه السلام ، حضرت زینب کبری سلام الله علیها می باشد.

 

بشارت ولادت

جناب سلمان خبر ولادت نورسیده مولا علی بن ابی طالب علیه السلام ، را به پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم ، می رساند و در انتظار می ماند تا شادی و شعف این بشارت را در چهره ایشان ببیند. امّا اشک مجال شادی به چشمان پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم نمی دهد و در پاسخ حیرت سلمان، پیامبر به مصیبت هایی اشاره می کند که آن کودک شیرین و نو رسیده باید در آینده تحمّل کند. میلاد مبارک و خجسته او آغاز راه صبوری بود و زینب علیهاالسلام ، اسوه صبر الهی و بانوی بردباری و رضا، آمده بود تا از همان کودکی دشواری را تحمّل کند و دلش را از صبر و تحمل لبریز سازد.


نامی از آسمان

در خانه نورانی و آسمانی مولا علی علیه السلام شادیِ آمدنِ نورسیده ای برپاست. حضرت فاطمه علیهاالسلام ، نوزاد را در آغوش مولا نهاده، از او می خواهد اکنون که پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم در مدینه حضور ندارند، ایشان نامی برای کودک برگزیند. امام علی علیه السلام ، می فرمایند: «من بر رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم ، در نام گذاری او پیشی نمی گیرم». چند روزی از تولد نوزاد می گذرد تا آن که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وسلم ، به مدینه بازگشته و چون همیشه، ابتدا به خانه دردانه اش فاطمه زهرا علیهاالسلام ، وارد شدند. اندکی بعد نوزاد در آغوش جدّش آرام خفته است و چشمان پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم بر آسمان است. فرشته مقرب خدا، جبرئیلِ امین، نازل می شود. سلام و تهنیت خدا را می رساند و می فرماید: «نام این مولود را زینب بنه که این نام را خدا در لوح محفوظ نوشته است».

 

                                                    

القاب حضرت زینب علیها السلام

 

عظمت و قدرت روحی دختر امیر المومنین علیه السلام در میدان های مختلف ، سبب گردید که او استوانه چنان محکم باشد که بخش سنگینی از بار امامت و زعامت پدر و دو برادرش را بر دوش  کشد. محدثان و مورخان برای آن بانو ، القاب گوناگونی ذکر نموده اند  که هر کدام ، نشانگر قوت موضع گیری آن بانوی بزرگوار در برابر حوادث و رویدادهای مختلف است ، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم نام او را " زینب" یعنی زینت پدر گذارد. دیگر لقب های حضرت عباتند از :

عقیله بنی هاشم، عقیلة الطالبین ، عقیلة النساء، عقیله قریش،  ام المصائب، زینب کبری، صدیقه صغری، عالمه غیر معلمه، عارفه ، عامله، شریک الحسین ، محبوبه مصطفی، زاهده، باکیه.

 

حضرت زینب علیه السلام مظهر صفات اخلاقی

 

زینب (س) که تربیت شده مکتب وحی بود همانند پدر و مادرو اهل بیت  بزرگوار خویش ،  دارای سجایای اخلاقی بود.

سید عبدالحسین شرف الدین که از مفاخر اسلام محسوب می شود درباره ایشان می گوید:" بزرگوارتر از نظر اخلاق ، مثل حضرت زینب دیده نشده است. خشم و غضب بر او چیره نشد واز مقامش کم نکرد . و هیچ عالمی بر حلم و صبرش غالب نگشت . درتیزهوشی و صفای باطن و قوت دل و اطمینان قلب ، آیتی از آیات خدا بود .

صاحب انساب الطالبین می نویسد : " زینب سلام الله علیها به صفات نیک بسیار و اوصاف گرانقدر و باشکوه و با خصلت های پسندیده نسبت به دیگران ممتاز شد ؛ خلق و خوی سعادت آفرین او و صفات اخلاقی بارز و افتخار آفرین ایشان و فضیلت های پاک و طاهر او نسبت به دیگران ممتاز بود".

                                                

صبر واستقامت ، و ایمان و تقوی از صفاتی هستند که فقط صاحبان مکارم اخلاق به آنها وابسته اند و سایر افراد ممکن است با بعضی ازصفات آشنا باشند . " حضرت زینب (س) در شکیبایی و استقامت و قدرت ایمان و تقوی ، یگانه بود ودر فصاحت و بلاغت حضرت علی (ع) بود .

سویوطی درباره حضرت می گوید:" حضرت زینب سلام الله علیها زنی خردمند ، تیز بین و فصیح بود، البته خردمندی که قدرت قلبی نیز داشت."

 

 

 

نبذة مختصرة من حیاة السیدة

زینب سلام الله علیها

 

کانت ولادتها فی السنة الخامسة للهجرة، وفیها عاد رسول الله صلى الله علیه وآله وسلم من سفره، وأشرق بیت فاطمة علیها السلام بقدومه، واحتضن رسول الله الحفیدة وسمّاها زینب و کلمة زینب تعنی أصل الشجرة الطیبة.

عُرفت بالعقیلة أو عقیلة بنی هاشم لأنها کریمة قومها وعزیزة بیتها.

کان أمیر المؤمنین علیه السلام یرد الطالبین بزواجها وعندما تقدم عبد الله بن جعفر بن أبی طالب، وهو الکفؤ لعقیلة بنی هاشم الذی لُقب بـ(بحر الجود)، وافق أمیر المؤمنین علیه السلام على زواجه منها.. فأبوه جعفر بن أبی طالب ذی الجناحین وأمه أسماء بنت عمیس الخثعمیة من المهاجرات المؤمنات المعروفة بالتقى والصلاح والتی عبّر عنها الإمام الصادق علیه السلام بالنّجیبة.

وزینب عقیلة بنی هاشم رغم أنها تزوجت وانتقلت إلى بیت ابن جعفر إلاّ أنها لم تتخل عن المسئولیة لتدیر بیت أبیها وتهتم بشئون أخویها وتصبح المسئولة بهم أولاً وآخراً، فقد انتقلت من المدینة إلى الکوفة تبعاً لانتقال مرکز الخلافة وکان بمعیتها زوجها وأولادها لتعیش على مقربة من الإمام بصفتها الإبنة الکبرى لعلی علیه السلام بعد وفاة أمها فاطمة علیها السلام.

وزینب بحکم مرکزها فی البیت العلوی تختلف عن باقی النساء، فصُورُ مأساة فقدِ جدها رسول الله صلى الله علیه وآله وسلم وأمِها الزهراء علیها السلام ما زالت عالقةً فی ذهنها، وقد شارکت بذلک الأحداث ومشاکل الحرکات التی ثارت فی وجه أبیها التی کان آخرها رؤیتها له صریعاً فی محرابه بسیف الشقی بن ملجم، کما قد سمعت وصیة أبیها أمیر المؤمنین علیه السلام بأن رسول الله أمره أن یوصی إلى ابنه الإمام الحسن علیه السلام بالإمامة وولایة الأمر، ویأمره أن یدفعها لأخیه الحسین علیه السلام من بعده ثم لابنه علی بن الحسین علیه السلام ثم لابنه محمد علیه السلام .. فلم تکن زینب علیها السلام بمعزل عن هذه الوصیة ووعتها جیداً.

 

مع الحسین علیه السلام

"والله لا أعطی بیدی إعطاء الذلیل ولا أقر إقرار العبید.." فهمت زینب علیها السلام من خلال کلمات الإمام الحسین علیه السلام وتضحیاته، أبعاد الموقف المرتقب ألا وهی تحمل مسئولیة القضیة التی ضحى من أجلها الإمام الحسین علیه السلام فی نشر نهضته الجبارة فی وجه الباطل، تلک النهضة التی هی امتداد للرسالة التی جاء بها النبی الأکرم صلى الله علیه وآله.