ولادت حضرت رسول صَلَّی اللَّهِ عَلِیهِ وَاله


روز هفدهم بنابر مشهور بین علماء امامیّه روز ولادت باسعادت حضرت خاتم الا نبیاء محمد بن عبدالله صَلَّی اللَّهِ عَلِیهِ وَاله است و معروف آنست که ولادت باسعادتش در مکّه معظّمه در خانه خود آن حضرت واقع شده در روز جمعه در وقت طلوع فجر در عام الفیل در ایّام سلطنت انوشیروان عادل و نیز در این روز شریف سنه هشتاد و سه ولادت حضرت امام جعفر صادق علیه السلام واقع شده و باعث مزید فضل و شرافت این روز گردیده و بالجمله این روز روز بسیار شریفی است و از برای آن چند عمل است اوّل غسل دوّم روزه و از برای آن فضیلت بسیار است و روایت شده که هرکه این روز را روزه بدارد ثواب روزه یک سال خدا برای او بنویسد و این روز یکی از آن چهار روز است که در تمام سال به فضیلت روزه ممتاز است سیّم زیارت حضرت رسول صَلَّی اللَّهِ عَلِیهِ وَاله از نزدیک و دور چهارم زیارت امیرالمؤ منین علیه السلام به همان زیارتی که حضرت صادق علیه السلام کرده و تعلیم محمّد بن مسلم فرموده  پنجم در وقتی که روز بلند شود دو رکعت نماز کند در هر رکعت بعد از حمد ده مرتبه اِنّا اَنْزَلْناهُ و ده مرتبه توحید بخواند و بعد از سلام در مصلاّی خود بنشیند و این دعا بخواند اَللّهُمَّ اَنْتَ حَیُّ لاتَمُوتُ الخ .ششمّ آنکه مسلمانان این روز را تعظیم بدارند و تصدّق و خیرات بنمایند و مؤ منین را مسرور کنند و به زیارت مشاهد مشرّفه روند .
اتفقت الإمامیة إلا من شذ منهم على أن ولادة النبی صلى الله علیه وآله وسلم کانت فی سابع عشر شهر ربیع الأول یوم الجمعة عند طلوع الفجر فی عام الفیل بمکة المعظمة وأصبحت الأصنام کلها صبیحة ولد النبی صلى الله علیه وآله وسلم لیس منها صنم إلا وهو منکب على وجهه وارتجس فی تلک اللیلة ایوان کسرى وسقطت منه أربعة عشر شرفة وغاضت بحیرة ساوه وفاض وادی السماوة وخمدت نیران فارس ولم تخمد قبل ذلک بألف عام ورأى المرزبان فی تلک اللیلة فی المنام ابلا صعاباً تقود خیلاً عراباً قد قطعت دجلة وانسربت فی بلادهم وانفصم طاق الملک کسرى فی وسطه وانخرقت علیه دجلة وانتشر فی تلک اللیلة نور من قبل الحجاز ثم استطال حتى بلغ المشرق ولم یبق سریر لملک من ملوک الدنیا إلا أصبح منکوساً والملک مخرساً لا یتکلم یومه ذلک وانتزع علم الکهنه وبطل سحر السحرة ولم تبق کاهنة فی العرب إلا حجبت عن صاحبها وعظمت قریش فی العرب.

 

 أیها الزوارالکرام أهنئکم أحر التهانی بمناسبة أسبوع الوحدة و أیام ذکری میلاد الرسول الأعطم ( صلی الله علیه و آله و سلم ) و حفیده الإمام جعفر الصادق ( علیه السلام ) السادس من ائمة أهل البیت ( علیهم السلام )

محمد     قرَّبهُ      ربه       حتى کقوسین غدا  قًرْبُهٌ
محمد حسبی
  فی  شدتی       طوبى لمن محمد  حسبه
صلى علیه وعلى من هم
          عترته  صفوته  صحبته
صلى علیه وعفى رحمة
          عن  مسلمین  ربهم  ربه

 

سروده شیوای مردم مدینه "طلع البدر علینا...

دراستقبال از رسول ختمی مرتبت محمدمصطفی(ص)

 

 

پیامبر(ص) در روز جمعه شانزدهم ربیع الاوّل سال اول هجری بر مردم یثرب وارد شد.

چنانکه سیره نویسان و مورخان آورده اند در آستانه ورود پیامبر(ص) آنگاه که مرکب پیامبر(ص) از ثنیه الوداع- نام محلی در ابتدای مدینه - سرازیر شد غریو شادی مدینه را فرا گرفت و خیل عظیمی از مردمان آن دیار شادمانه و هلهله کنان در مراسم باشکوهی به استقبال آن حضرت شتافتند.

در این میان عده ای از کنیزکان و دختران یثرب دف زنان زمزمه می کردند:

طَلَع البـدر علـیـنـا من ثَنیّات الوداع

وَجَـبَ الشُکر علینا مـا دعـا لله داع

شعر یاد شده که از نظر مضمون، فنون بلاغی و دیگر صنعت های شعری، پهلو به پهلوی سروده های بلند آوازه عصر جاهلی مشهور به "معلقات سبعة" می زند، نخستین بار در کتاب "دلائل النبوة" نوشته ابوبکر احمد بن حسین بیهقی شافعی سره نویس مشهور شافعی مذهب آمده است.

هر چند عده ای از دانشمندان معاصر در صحت و سقم این روایت تردیدهای جدی روا داشته اند اما پس از بیهقی کثیری از محدثان و مورخان متقدم چون ابن حبان (الثقات: 1/131)، ابن عبدالبر (التمهید: 14/82)، ابن قیم(زاد المعاد: 3/551)، ابن کثیر (السیرة النبویه: 2/269) و سمهودی (وفاءالوفاء:1/262) و دیگران آن را روایت کرده‌اند.

 

عده ای از قاریان، مقریان و مبتهلان بزرگ عصر طلایی تلاوت مصراز اکبر القراءاستاد مصطفی اسماعیل و ام کلثوم گرفته تا مُرتّل معروف، استاد مشاری العفاسی در عصر حاضر و اخیرا تنی چند ازخوانندگان اسلامی مانند سامی یوسف، ملا باسم، یوسف اسلام و... به اجرای این سروده زیبا در سبکها وقالبهای مختلف لحنی و موسیقیایی پرداخته اند.

ابیات نخستین این سروده ممتاز آنگونه که در کتابهای سیره و تواریخ آمده چنین است:

 

طلع البدر علینا من ثنیات الوداع

ما شب چهارده از گردنه وداع بر ما طالع شد.

وجب الشکر علینا ما دعى لله داع

شکر خدا بر ما واجب است؛ تا هنگامی که ندای دعوت به سوی خدا طنین انگیز باشد

أیها المبعوث فینا جئت بالأمر المطاع

ای که بر ما مبعوث شده ای، تو با دستوری پذیرفته آمدی

جئت شرفت المدینة مرحباً یا خیر داع

آمدی و با ورودت مدینه را شرافت دادی ، خوش آمدی ای بهترین دعوت کننده

 

منبع: مفاتیح الجنان وتبیان